Poznaj UCLA Student Researcher: Materials Science

UCLA jest sklasyfikowany jako uniwersytet badawczy R1 według Carnegie Classification of Institut of Higher Education, co oznacza, że ​​ma najwyższy poziom działalności badawczej. Badania są czymś, co wielu studentów transferów jest zainteresowanych kontynuowaniem po osiągnięciu UCLA, ale jest to nieuchwytny temat.

Wcześniej rozmawiałem o mojej osobistej podróży jako badacz-student transferowy, ale aby odkryć wiele podróży, przeprowadzę wywiady z różnymi transferami, którzy prowadzą badania w różnych dziedzinach. Słuchając ich historii, będą mogli inspirować i informować innych studentów transferu oraz pokazywać swoją siłę transferu społeczności badawczej, jednocześnie przełamując stereotypy.

Paige Curson jest starszym kierunkiem chemii i inżynierii materiałowej, który przeniósł się z Moorpark College w 2016 r. Inżynieria materiałowa to dziedzina, w której chemia i inżynieria są wykorzystywane do odkrywania nowych, przydatnych materiałów. Wiedziała, że ​​chce przejść do badań po przeniesieniu się do UCLA, ponieważ ma aspiracje zawodowe w branży inżynierii materiałowej.

Wejście do laboratorium badawczego

Znalezienie i dostanie się do laboratorium badawczego jako studenta transferu jest szczególnie trudne, ponieważ nie mamy dużo czasu na wypróbowanie różnych laboratoriów. Stawki są wysokie, ponieważ większość studentów przenoszących kończy studia w ciągu dwóch lat po przeniesieniu. Nie ma zbyt wiele czasu na rozwijanie umiejętności i ukończenie projektu, gdy już go znajdziesz.

Zazwyczaj uczniowie proszeni są o wysyłanie e-maili do profesorów i pytanie, czy mają wolne stanowiska w swoim laboratorium. Jednak często nie otrzymują żadnej odpowiedzi, co powoduje, że studenci transferowi są szczególnie sfrustrowani, gdy mają ograniczony czas na znalezienie laboratorium. Paige odkryła, że ​​działały dla niej dwie sztuczki.

„Aby dostać się do laboratorium badawczego, musisz poznać kogoś [w laboratorium] i wpisać imię i nazwisko w e-mailu”. Dla niej była związana z opieką techniczną na swoich zajęciach. TA to zazwyczaj doktoranci, którzy badają w laboratoriach podobnych do klas, dla których TA są.

„Po drugie, powiedz profesorowi, że masz jakieś konkretne pojęcie o tym, nad czym chcesz pracować. Jeśli masz pojęcie o tym, co Cię interesuje, pokaż im, że przeprowadziłeś badania i wiesz, o czym mówisz ”.

Każdy profesor na UCLA ma stronę internetową ze swoim profilem i projektami, dzięki czemu łatwo dowiedzieć się, co badają. Te techniki pomogły Paige uzyskać odpowiedzi z wielu laboratoriów, co pozwoliło jej wybrać, w którym z nich będzie pracować.

Paige używa systemu przepływu krzyżowego do testowania wydajności swoich zmodyfikowanych membran. Ten krok zapewnia, że ​​modyfikacje membrany są bardziej wydajne i mogą wytrzymać stresory, gdy są używane w zakładzie uzdatniania wody.

Zaskakujące korzyści

Kiedy zapytałem Paige, jakie są jej ulubione aspekty bycia studentem-badaczem, z zaskoczeniem usłyszałem, że najbardziej podobały jej się jej towarzyskie aspekty, niż możliwość korzystania z fajnego sprzętu naukowego, takiego jak skaningowy mikroskop elektronowy.

„Bardzo podoba mi się praca zespołowa i sposób, w jaki rozwiązujemy problemy. Nie jestem sam, kiedy pracujemy nad tymi rzeczami ”.

Jako studentka naukowa pomogła jej rozwijać się zawodowo i osobiście. Jest lepsza w formułowaniu swoich pomysłów, zarządzaniu czasem i pracy z różnymi ludźmi. Jest to kolejny sposób, w jaki studenci-badacze przełamują stereotypy. Naukowcy są często uważani za samotników, ale dobrej nauki nie da się osiągnąć bez zespołu pracowitych, współpracujących ludzi.

„Każdy przynosi coś do stołu”.

Chociaż życie studenckiego badacza jest ekscytujące, czasami powoduje stres. Badania to duże zobowiązanie. Nawet jeśli bierzesz pełny udział w zajęciach, większość laboratoriów oczekuje, że uczniowie przyjadą na 10–12 godzin tygodniowo.

Pomimo trudności Paige uwielbia pracować w swoim laboratorium i odkrywać, jak łączą się nowe przełomy. Od momentu dołączenia do laboratorium była w stanie pracować nad wieloma projektami.

„Obecnie pracuję nad projektem, w którym modyfikujemy membranę polimerem, który syntetyzuję”.

Modyfikacje mogą uczynić membranę bardziej hydrofilową. Im bardziej jest hydrofilowy, tym bardziej odporny jest na bakterie. Potrafi wywnioskować hydrofilowość filmu, mierząc jego kąt zwilżania za pomocą goniometru.

Polimery, które syntetyzuje Paige, rodzą się w wyciągu kominowym, takim jak ten. Polimeryzacja musi zachodzić w obojętnej lub nieaktywnej atmosferze. Rurki w kierunku tylnej części wyciągu tworzą linię Schlenka, która usuwa tlen ze zlewki i zastępuje ją argonem, czyniąc środowisko reakcji obojętnym i umożliwiając polimeryzację.

„Uczę się także, jak robić baterie od zera”.

Mówi mi, że nie są to baterie używane w pilotach telewizyjnych. Eksperymentują z nowym materiałem, który utworzyli w różnych częściach akumulatora i w filmie odpornym na bakterie.

„Używamy tego samego materiału, którego używamy do modyfikowania membran w celu modyfikacji baterii. Dlatego ten projekt może być ogromny. Właśnie studiujemy ten jeden materiał ”.

Pytam ją, jaki jest ten specjalny materiał, a ona odpowiada: „To poufne”.

Śmiejemy się i pytam: „Naprawdę?”

"Tak."

Przykład jednego z polimerów Paige. Ma nadzieję zastosować umiejętności, których nauczyła się w laboratorium, do pracy w branży po ukończeniu studiów. Jej rada po dwóch latach badań w laboratorium naukowym UCLA? „Nie patrz zbytnio w„ to ”, co badasz. Skoncentruj się na byciu ciężkim pracownikiem; pomoże ci w karierze bez względu na to, co robisz. ”